Byłem profesjonalistą przyzwyczajonym do prozaicznych szczegółów śmierci. Ale to, co znalazłem w gabinecie Silasa Ryu, nie było prozaiczne. Minęło dokładnie sześć miesięcy od ich śmierci, a ja wciąż nie mogłem przestać myśleć o tym, co budowali w tajemnicy. Dzień był zimny i wilgotny, gdy wróciłem do tego domu.
To nie było sentymentalne pożegnanie — to było śledztwo. Ria Ryu, wdowa po Silasie, powitała mnie w progu ze sztucznym uśmiechem. “Masz takie same smutne oczy jak on” — powiedziała cicho, a ja poczułem ukłucie w klatce piersiowej. Ale pogoda na rozmowę nie sprzyjała.
Wkrótce wycofała się do telefonu, a ja wymknąłem się do gabinetu w piwnicy. Cyfrowy panel bezpieczeństwa zamontowany przy wejściu do kuchni nie pasował do reszty domu. Dowódca we mnie rozpoznał profesjonalną instalację, ale ja widziałem coś więcej — ślad. Minęło sześć miesięcy, a oni wciąż chronili coś, co nie miało prawa istnieć.
Zacząłem przeszukiwać szuflady, notatniki, ukryte schowki. Silas był prawnikiem korporacyjnym, ale nie zostawił po sobie żadnych dokumentów związanych z jego ostatnimi sprawami. To było jak próba znalezienia igły w stogu siana, ale ja nigdy nie odpuszczałem. Przeszedłem od dzienników do zdjęć kryminalistycznych.
Ciała były zniszczone, ale ślady wskazywały na coś więcej niż zwykły wypadek. Przejście od publicznego zaprzeczenia do prywatnej desperacji było widoczne w notatkach Silasa. Znalazłem notatkę od Rii, która drżała mi w dłoniach. “Schowałem to do kieszeni” — pomyślałem, ale nie byłem pewien, czy to bezpieczne.
Następnego dnia wróciłem z profesjonalnym sprzętem. Most szyfrujący, serwerownia, zdecentralizowana chmura — wszystko to było mi znane z czasów służby. Ale to, co znalazłem w danych, wstrząsnęło mną bardziej niż niejedna bitwa. Linder, ich wspólnik, był zadłużony na 850 000 dolarów.
A potem pojawił się depozyt 500 000 dolarów od EGIS Strategic Consulting — przykrywki Farmare, firmy, którą Silas i Ria rzekomo monitorowali. Ria otrzymywała miesięczne stypendium 10 000 dolarów od tej samej fikcyjnej spółki przez ponad rok przed ich śmiercią. siedziałem tam, wpatrując się w niebieskie migotanie diod serwerowych, gdy zrozumiałem prawdę. Ria była częścią czegoś, czego nie rozumiałem.
A Linder… Linder był kimś więcej niż wspólnikiem. Jego śmiech z bonusu 500 000 dolarów w nagraniu brzmiał jak drwina z mojej ignorancji. Wiedziałem, że muszę to sprawdzić.
Ale gdy wyszedłem z serwerowni, zobaczyłem go w oknie — Linder stał na podjeździe, rozmawiając z kimś przez telefon. Wtedypotwierdziłem swoje najgorsze przypuszczenia. Sześć miesięcy po ich śmierci wszystko wróciło do punktu wyjścia. Ria wycofała się na tyły domu, a ja musiałem działać szybko.
Podszedłem do ekspresu do kawy w kuchni, udając, że szukam filiżanki. Zamiast kawy znalazłem coś, co wywróciło całe śledztwo do góry nogami — ukrytą kartę pamięci w szufladzie obok cukru. “To jeszcze nie wystarczy do sądu” — pomyślałem, chowając ją do kieszeni. Ale człowiek, który wszedł do tego gabinetu, zniknął.
Zastąpił go dowódca przygotowujący się do ostatniego starcia.
