„Widziałam, jak wrzuciła coś do mojego drinka, Jerzy. ” Te słowa wypowiedziałam do męża, ale on tylko przewrócił oczami, gdy Magda Lewandowska, moja najlepsza przyjaciółka, stała przy barku i uśmiechała się do mnie słodko. Nie uwierzył mi. Nikt nie uwierzył, dopóki nasza synowa Zofia nie trafiła do szpitala z objawami zatrucia płynem do chłodnic.
To wtedy zrozumiałam, że mam do czynienia z kimś, kto już raz próbował zabić. Karolina, kobieta, która podeszła do mojego stolika w kawiarni, wyciągnęła żółtą kopertę i powiedziała, że ma dowody na to, że Zofia poślubiła mojego syna tylko po to, by uzyskać dostęp do rodzinnego majątku. „Jeśli masz rację, masz do czynienia z kimś, kto już raz próbował popełnić morderstwo” – usłyszałam od komisarza Nowaka. Ale prawda okazała się znacznie mroczniejsza, niż mogłam przypuszczać.
Kiedy wróciłam do domu, przygotowałam się na konfrontację z seryjną morderczynią. Zofia weszła do salonu z fiolką przezroczystego płynu, gotowa mnie zaatakować. „Jeden oddech” – wyszeptała, zbliżając się. Ale drzwi frontowe otworzyły się z hukiem, a do środka wpadł mój syn Michał z agentką Kaczmarek.
I wtedy usłyszałam coś, co zmroziło mi krew: „Michał, byłeś tak łatwy do manipulowania, że aż nudny. ” Nie wiedziałam, że w moim domu czai się wilk w owczej skórze – i nie była to Zofia.
