Wiedziałam, że to dowód jej miłości nie tylko do Krzysia, ale do całej naszej rodziny. Dlatego tak bardzo chciałam, żeby Sylwia została z nami. Sekretne spotkania, gdy Krzyś pracował do późna, tłumaczyłam sobie inaczej. Nie chciałam widzieć tego, co było oczywiste.
Wczoraj poszłam do banku, żeby coś sprawdzić. Przez ostatnie trzy lata z konta Bogdana zniknęło około 60 000 zł. Wypłaty zawsze miały miejsce w te same dni, w które Sylwia odwiedzała mnie na kawę. W te same dni, w które zapominała telefonu, torebki albo musiała skorzystać z mojej łazienki.
Miała dostęp do dokumentów Bogdana, jego numer PESEL, informacje o koncie, a nawet hasła, które – wybacz, że to mówię – nierozsądnie zapisałaś i trzymałaś w szufladzie jego biurka. Poczułam ukłucie wstydu, ale kawałki układanki wreszcie zaczęły do siebie pasować. W piątek rano zadzwoniłam do starej firmy Bogdana, gdzie przez 20 lat pracował jako księgowy. To mentorka pomogła mi uzyskać dostęp do dokumentów Bogdana.
Po obiedzie Krzyś poszedł do garażu popracować przy swoim motocyklu, zostawiając mnie i Sylwię same w kuchni. Ciągle pisała do kogoś SMS-y, prawdopodobnie do samego Marka. Potem powiedziała, że musi iść do łazienki. Zerknęłam na jej telefon, który zostawiła na blacie.
Zobaczyłam wiadomość od Marka: „Daj znać, jak skończysz z nimi dzisiaj. Czekam na ciebie. – M. ”
Wyszła z łazienki zadowolona, uśmiechnięta, i powiedziała, że musi już iść.
„Jedź ostrożnie” – zawołała, gdy wsiadałam do samochodu. Ale wiedziałam, że to nie koniec. Następnego dnia zadzwoniłam do Marka. „Panie Marku, powiedziałam, zmuszając się do uśmiechu.
Oczywiście, że pan pamięta, ile Sylwia dla nas znaczy. Byli wdzięczni, że znaleźli kolejną ofiarę do wykorzystania, kolejną rodzinę do zniszczenia, odgrywając jednocześnie rolę dobroczyńców. Spotkali się przy wejściu do hotelu, podzielili się znajomym pocałunkiem i weszli do środka ręka w rękę. Zapukałam stanowczo do drzwi.
Wróciłam do windy, zostawiając ich na korytarzu. Przeniosła tę walkę do mojego domu. System prawny w takich sytuacjach ma tendencję do stawania po stronie żon, zwłaszcza gdy mają dokumentację stresu emocjonalnego. Potem Sylwia próbowała mnie zastraszyć, by zmusić do milczenia.
„Mamo, nie rozumiesz, z kim mamy do czynienia. Powiem policji, że pomyliłam się co do wypłat z banku, że dałam ci pozwolenie na dostęp do kont Bogdana”. Chciwość w jej głosie była nie do pomylenia. Chciała 200 000 zł w gotówce.
Dokładnie o 20:00 Sandra i Marek wyłonili się z cienia. Jechaliśmy do domu, planując następny ruch. Wprowadziłam chaos w jej starannie uporządkowane kłamstwa, a chaos był dokładnie tym, czego potrzebowałam, by cały jej skorumpowany system runął. 20 minut później siedziałam w kuchni Róży, wpatrując się w grubą teczkę pełną zdjęć i dokumentów.
Róża zebrała dokumenty z powrotem do teczki. Następnie zadzwoniłam do kierownika w firmie budowlanej, w której Krzyś pracował przed dołączeniem do firmy Marka. Krzyś przyszedł do garażu, a ja mu wszystko opowiedziałam. Początkowo był wściekły, ale potem zrozumiał.
Razem stanęliśmy do walki. Mieliśmy dowody, plany i wiedzieliśmy, że nie mogą nas już więcej oszukać.
