W tamtym czasie moja córka Cleonice miała dwadzieścia lat i znała Marcosa, który był od niej o dwanaście lat starszy. Zaczęli się spotykać, a potem wzięli ślub. Marcos był dobrym mężem, ale po latach wszystko się zmieniło. Zaczęły się problemy, kłótnie, a ja, jako teściowa, byłam w samym środku tego zamieszania.
Cleonice często przychodziła do mnie ze łzami w oczach, mówiąc, że Marcos już jej nie kocha i że ciągle wyjeżdża. Ja jej wtedy mówiłam, żeby była cierpliwa, że wszystko się ułoży. Ale ona nie chciała słuchać. W końcu zrozumiałam, że chodzi o coś więcej.
Marcos zaczął wracać do domu późno, a jego telefon ciągle dzwonił. Cleonice była pewna, że ma kogoś. Ja próbowałam ją uspokoić, ale ona twierdziła, że widziała go z inną kobietą. Pewnego wieczoru, gdy byłam u nich w domu, usłyszałam ich kłótnię.
Marcos krzyczał, że nie może już wytrzymać, a Cleonice płakała, że on ją porzuci. Ja stałam w kuchni i nie wiedziałam, co robić. Potem Marcos wyszedł i trzasknął drzwiami. Cleonice upadła na kolana i zaczęła błagać, żebym pomogła.
Ja jej powiedziałam, żeby dała mu czas, ale ona nie chciała czekać. W końcu zdecydowała się z nim porozmawiać. Poszła do niego do pracy, ale on jej nie przyjął. Wróciła do domu zdruzgotana.
Ja zostałam z nią całą noc, próbując ją pocieszyć. Ale rano Marcos wrócił z kwiatami i przeprosinami. Cleonice mu wybaczyła. Pomyślałam, że wszystko wróci do normy.
Ale to był dopiero początek. Marcos zaczął znikać na całe dni. Cleonice dzwoniła do niego, ale on nie odbierał. Pewnej nocy obudziłam się, bo usłyszałam hałas.
To była Cleonice, która przyszła do mnie zapłakana. Powiedziała, że znalazła w kieszeni Marcosa list od innej kobiety. Pokazała mi go. List był pełen czułych słów.
Ja nie wiedziałam, co powiedzieć. Cleonice zaczęła podejrzewać, że to ja trzymałam stronę Marcosa. Zaczęła się ode mnie odsuwać. Próbowałam jej tłumaczyć, że nie mam z tym nic wspólnego, ale ona mi nie wierzyła.
To było bolesne. Ja kochałam ją jak własną córkę. Ale ona była przekonana, że ją zdradziłam. Mijały tygodnie, a nasza relacja się pogarszała.
Cleonice przestała do mnie przychodzić. Marcos przychodził do mnie i mówił, że jego żona jest szalona. Ja mu mówiłam, żeby ją wspierał, ale on twierdził, że to beznadziejne. Pewnego dnia dostałam telefon od Cleonice, która powiedziała, że Marcos ma romans z młodszą kobietą.
Ja próbowałam ją uspokoić, ale ona nie chciała słuchać. Powiedziała, że ma dowody. Przyszła do mnie z telefonem i pokazała mi zdjęcia. Na zdjęciach był Marcos z jakąś kobietą.
Ja rozpoznałam tę kobietę. To była moja sąsiadka, Joelma. Ja wiedziałam, że Joelma często rozmawiała z Marcosem, ale nie sądziłam, że to coś więcej. Cleonice była wściekła.
Powiedziała, że pójdzie do Joelmy i skonfrontuje ją. Ja prosiłam ją, żeby się uspokoiła. Ale ona nie słuchała. Poszła do domu Joelmy i zaczęła krzyczeć.
Joelma wszystkiego zaprzeczyła. Ale Cleonice nie wierzyła. Wróciła do domu i powiedziała Marcosowi, że wie o wszystkim. On zaprzeczył, ale ona mu nie uwierzyła.
Zaczęła pakować swoje rzeczy. Ja przyjechałam i próbowałam ją zatrzymać. Ale ona powiedziała, że nie może już dłużej żyć z kłamcą. Marcos błagał ją, żeby została.
Ale Cleonice wyszła. Zostałam sama z Marcosem, który płakał i mówił, że to była pomyłka. Ja mu powiedziałam, żeby poszedł za nią. Ale on bał się, że go odrzuci.
Ja poszłam do Cleonice do jej matki. Powiedziałam jej, że Marcos jest załamany i że to nie było tak, jak myślała. Ona mi przerwała i powiedziała, że widziała na własne oczy, jak Marcos całował Joelmę. Ja nie wiedziałam, co powiedzieć.
W tamtym momencie zrozumiałam, że Cleonice ma rację. Wróciłam do domu i znalazłam Marcosa w łóżku. Powiedziałam mu, że wiem o wszystkim. On nie zaprzeczył.
Powiedział, że się zakochał w Joelmie, ale że to był błąd. Ja kazałam mu przeprosić Cleonice. Ale on powiedział, że ona go nie wysłucha. Ja wtedy powiedziałam, że to on musi zdecydować, co jest dla niego ważniejsze.
Marcos długo myślał. Potem obiecał, że zakończy sprawę z Joelmą. Ja mu uwierzyłam. Poszliśmy razem do Cleonice.
Marcos ukłonił się jej i przeprosił. Powiedział, że chce ją odzyskać. Cleonice długo milczała. Potem powiedziała, że mu wybaczy, ale pod jednym warunkiem – że nigdy więcej jej nie skrzywdzi.
Marcos obiecał. Cleonice wróciła do domu. Objęli się. Ja stałam obok i płakałam.
Ale to jeszcze nie był koniec. Joelma nie dawała za wygraną. Ciągle dzwoniła do Marcosa. On jej nie odbierał.
Ale ona nie przestawała. Pewnego dnia przyszła do ich domu. Cleonice otworzyła drzwi. Joelma zaczęła krzyczeć, że Marcos ją kocha.
Cleonice zamknęła jej drzwi przed nosem. Ale Joelma nie odpuszczała. Rozpowiadała po okolicy, że Cleonice jest z nim tylko dla pieniędzy. Zaczęły się plotki.
Cleonice była załamana. Ja próbowałam ją pocieszyć. Ale ona czuła się upokorzona. Marcos był wściekły na Joelmę.
Poszedł do niej i zagroził, że zgłosi na policję. Joelma w końcu przestała. Mijały miesiące, a Cleonice i Marcos starali się odbudować swoje małżeństwo. Ale to było trudne.
Cleonice nie potrafiła mu przebaczyć do końca. Ja rozumiałam jej ból. Ale widziałam, że Marcos się stara. Zaczął wracać do domu wcześnie i spędzać czas z Cleonice.
Ale ona była ciągle podejrzliwa. Jeden nieodebrany telefon wystarczał, żeby wybuchła kłótnia. Pewnej nocy usłyszałam, jak krzyczy, że go nie kocha. Marcos wyszedł.
Ja poszłam za nim. Był na ulicy i płakał. Zapytałam go, czy naprawdę kocha Cleonice. On powiedział, że tak.
Ale on bał się, że ona już go nie kocha. Ja mu powiedziałam, że ona go kocha, ale że jest zraniona. On powiedział, że nie wie, jak ją odzyskać. Ja mu podpowiedziałam, żeby przypomniał jej, dlaczego się zakochali.
Marcos wpadł na pomysł. Następnego dnia wziął wszystkie listy, które pisał do Cleonice, gdy byli młodzi. Podał jej je. Cleonice przeczytała je i rozpłakała się.
Powiedziała, że pamięta, jak bardzo ją kochał. I że ona też go kocha. Objęli się. To był piękny widok.
Ja pomyślałam, że w końcu wszystko się ułożyło. Ale los miał inne plany. Kilka miesięcy później Marcos zaczął mieć problemy zdrowotne. Zaczęło się od zapominania.
Potem nie mógł chodzić. Lekarze powiedzieli, że ma chorobę, która go nie oszczędzi. Cleonice była zdruzgotana. Ja również.
Ale ona nie zostawiła go samego. Zaczęła się nim opiekować. To było trudne. Marcos potrzebował pomocy we wszystkim.
Cleonice robiła wszystko, co mogła. Ale czasami bywało jej ciężko. Ja widziałam, jak płacze, gdy myśli, że nikt nie patrzy. Ale ona zawsze mówiła, że to robi z miłości.
I że będzie go kochać do końca. Minęły lata. Marcos już nie mówi, nie chodzi. Cleonice ciągle się nim zajmuje.
Sąsiedzi ją chwalą i mówią, że jest świętą. Ale ja wiem, jaka jest prawda. Bo ja jestem kobietą, która zna tę historię od początku do końca. Ja widziałam, jak się kochali, jak cierpieli, jak razem walczyli.
I ja wiem, że Cleonice jest naprawdę silna. Ale ostatnio zauważyłam coś dziwnego. Joelma, ta sąsiadka, która kiedyś stanęła między nimi, znowu kręci się wokół domu Cleonice. Coś mi w tym nie pasuje.
Kiedy rozmawiałam z Cleonice, powiedziała, że Joelma przychodzi pod pretekstem, żeby jej pomóc. Ale ja widziałam, jak Joelma zagląda do okien. I wtedy to się stało. Pewnego dnia, gdy Cleonice wyszła do sklepu, a Marcos został sam, ja poszłam ich odwiedzić.
Kiedy weszłam do środka, zobaczyłam Joelmę stojącą obok łóżka Marcosa. Trzymała jego rękę. Zapytałam, co tam robi. Ona powiedziała, że przyszła sprawdzić, czy wszystko w porządku.
Ale ja widziałam, jak szybko cofnęła rękę. Ja poczułam, że coś jest nie tak. Kiedy Cleonice wróciła, powiedziałam jej, co widziałam. Ona tylko westchnęła i powiedziała, żebym się nie martwiła.
Ale ja się martwię. Bo coś mi mówi, że Joelma wciąż nie skończyła z Marcosem. To jest ta historia, którą opowiedziała pani Cleonice.
