Cienie pod oczami były już dobrze widoczne, gdy po raz trzeci przecierałam mahoniowy stół w gabinecie. Zapach cytrynowego środka czystości wsiąkał w moje palce, a wielki zegar wybijał każdą sekundę mojej dwunastej godziny pracy. Sześć tygodni temu zatrudniła mnie gospodyni pani Harding w posiadłości Castiano. Widziałam właściciela dokładnie dwa razy, zawsze z daleka, otoczonego mężczyznami w ciemnych garniturach.
Vincent Castiano. Biznesmen, filantrop i, według szeptów personelu, najniebezpieczniejszy człowiek w mieście. Zasady były proste: nigdy nie wchodzić do jego prywatnych pokoi, nie odzywać się, dopóki nie zostanę poproszona, nie patrzeć mu prosto w oczy i nie zadawać pytań o niego ani jego interesy. Płaca była doskonała, a rachunki za leczenie mojej matki piętrzyły się coraz wyżej.
Nie mogłam sobie pozwolić na ciekawość. Odkurzałam, polerowałam, znikałam, gdy tylko słyszałam kroki. Ostry dźwięk domofonu sprawił, że podskoczyłam. „Elena.
”
Głos był głęboki, z akcentem, który wyginał sylaby mojego imienia. Skąd on wiedział, że tu jestem? Kamery bezpieczeństwa. Oczywiście.
„Tak, proszę pana” – udało mi się wykrztusić. „Przynieś kawę do mojego biura. Czarną, z dwoma kostkami cukru. ”
Połączenie zostało przerwane.
To było pierwsze bezpośrednie polecenie od samego Vincenta Castiano. Kawę przygotowałam z metodyczną starannością, układając delikatną porcelanową filiżankę na srebrnej tacy. Serce waliło mi w uszach, gdy wchodziłam na trzecie piętro. Przed podwójnymi dębowymi drzwiami stało dwóch ochroniarzy.
Jeden zapukał i otworzył drzwi na tyle, bym mogła się przecisnąć. Biuro było ogromne, z oknami od podłogi do sufitu. Za potężnym biurkiem siedział on. Vincent Castiano.
Szepty nie oddawały mu sprawiedliwości. Wysoki, szerokie ramiona, ostre rysy twarzy. Garnitur kosztował pewnie więcej niż mój roczny czynsz. Ale to jego oczy mnie urzekły.
Ciemne jak północ, nieczytelne, obserwowały każdy mój ruch z niepokojącą intensywnością. Postawiłam tacę na biurku. Moja ręka lekko drżała, filiżanka zadźwięczała o spodek. „Boisz się mnie, Eleno?
”
„Nie, proszę pana” – skłamałam, nie odrywając wzroku od tacy. „Spójrz na mnie, kiedy mówisz. ”
To nie była prośba. Spotkałam jego wzrok i natychmiast tego pożałowałam.
W jego ciemnych oczach było coś, co sprawiało, że czułam się jak ofiara. „Jak długo pracujesz w moim domu? ” – zapytał. „Od sześciu tygodni, proszę pana.
”
„Pani Harding bardzo chwali twoją etykę pracy. Cenię dokładność, Eleno. ”
„Dziękuję, proszę pana” – wyszeptałam, pragnąc uciec. Zamiast mnie zwolnić, otworzył szufladę i wyciągnął cienką teczkę.
Położył ją na biurku między nami. „Wiesz, co to jest? ”
Potrząsnęłam głową, czując ucisk w żołądku. „Twoja dokumentacja.
Niezamężna, dwadzieścia osiem lat, ojciec zmarły, matka cierpiąca na stwardnienie rozsiane. Eksperymentalne zabiegi w Mercy General, które kosztują znacznie więcej, niż zarabiałaś jako pokojówka w hotelu. ”
Pokój zdawał się kurczyć wokół mnie. Skąd on to wszystko wie?
„Samotne życie” – zamknął teczkę, a na jego ustach pojawił się cień uśmiechu. „Nie ma problemu. Zastanawia mnie tylko, dlaczego ktoś z twoją inteligencją szoruje podłogi. ”
„Nie każdy ma luksus realizacji swoich marzeń.
Moja matka ma wysokie rachunki za leczenie. ”
„Twoje oddanie matce jest godne pochwały. Lojalność wobec rodziny jest dla mnie ważna” – powiedział powoli. „Mam dla ciebie propozycję.
Osobista asystentka. Znacznie wyższe wynagrodzenie, apartament we wschodnim skrzydle, a twoja matka otrzyma najlepszą prywatną opiekę, jaką można kupić za pieniądze. ”
„Dlaczego ja? Nawet mnie nie znasz.
”
Odchylił się na krześle. „Powiedzmy, że obserwowałem cię wystarczająco długo, aby wiedzieć, że jesteś odpowiednia. Dyskretna, wydajna, bez powiązań, które mogłyby skomplikować sprawę. ”
Obserwował mnie.
Wskazał na rząd monitorów za swoim biurkiem, pokazujących każdy zakątek posiadłości, w tym miejsca, gdzie czułam się sama. „Potrzebuję czasu, żeby to przemyśleć” – powiedziałam ostrożnie. „Masz czas do jutra do dziewiątej rano. Jeszcze jedna rzecz, Eleno.
Kamery w bibliotece uchwyciły wczoraj wieczorem coś niezwykłego. Przyjdź dziś o dwudziestej drugiej do biblioteki. ”
Krew mi ziębła. Biblioteka.
Wczoraj przypadkiem stłukłam małą kryształową figurkę podczas odkurzania. Skleiłam ją starannie i odstawiłam na miejsce, mając nadzieję, że nikt nie zauważy. A on oglądał mnie przez cały czas. Godziny mijały powoli.
Wykonywałam obowiązki mechanicznie, a w głowie krążyły mroczne scenariusze. Na kolacji w jadalni dla personelu podeszła do mnie Maria, starsza pracownica kuchni. „Wszystko w porządku, kochanie? Wyglądasz, jakbyś zobaczyła ducha.
”
„Pan Castiano rozmawiał ze mną” – wyznałam. „Zaproponował mi inne stanowisko. ”
Maria zbladła. „Słuchaj mnie uważnie.
Cokolwiek ci zaproponował, odrzuć tę ofertę. Odejdź stąd, póki możesz. Dziewczyny takie jak ty, bez więzi rodzinnych, nie zostają tu na długo. Znikają.
”
„Znikają? ”
Zanim zdążyła odpowiedzieć, w drzwiach stanęła pani Harding z zimnym spojrzeniem. Gdy mnie mijała, chwyciła mnie za ramię z zaskakującą siłą. „Pan Castiano ceni lojalność i dyskrecję ponad wszystko.
Pamiętaj o tym, zanim zaczniesz plotkować. ”
W moim pokoju ostrzeżenie Marii odbijało się echem. Uciec? A co z mamą?
Jej leczenie w końcu przynosiło efekty. Bez tej pracy wszystko runie. A jeśli przyjmę ofertę, będzie miała najlepszą opiekę. W porze spotkania przebrałam się w dżinsy i niebieską bluzkę i wymknęłam się do głównego budynku.
Drzwi biblioteki otworzyły się, gdy podniosłam rękę, by zapukać. W progu stał Vincent Castiano. Bez marynarki i krawata, w rozpiętej pod szyją białej koszuli. W dłoni trzymał szklankę whisky.
Wskazał mi skórzany fotel przy kominku. „Dokładnie na czas. Cenię punktualność. ”
Zamiast usiąść, podszedł do panelu na ścianie.
Część regału zsunęła się, odsłaniając duży ekran. „Wiesz, dlaczego cię tu zaprosiłem? ”
„Wspominał pan o kamerach zeszłej nocy? ”
„Figurka.
Wieczny wenecki kryształ, wart około trzydziestu tysięcy dolarów. ”
Podłoga zdawała się zapadać pode mną. „Przepraszam. To był wypadek.
Zapłacę za to. ”
„Nie interesuje mnie figurka. Interesuje mnie to, co zrobiłaś po jej stłuczeniu. ”
Ekran ożył.
Oglądałam siebie z nagrania z kamery. Jak przewracam figurkę, jak klękam i zbieram kawałki. Zamiast zgłosić wypadek, wyjęłam z kieszeni tubkę kleju, którą zawsze nosiłam do naprawy okularów matki, i sklejałam figurkę kawałek po kawałku. Prawie czterdzieści minut cierpliwej pracy.
Kiedy skończyłam, odłożyłam ją na miejsce, a potem ukryłam twarz w dłoniach i cicho płakałam. „Dlaczego sama to naprawiłaś, zamiast zgłosić? ” – zapytał dziwnie łagodnym głosem. „Bałam się, że zostanę zwolniona.
Potrzebowałam tej pracy. Moja matka…”
„Duma” – przerwał mi Wincent. „Rozumiem. Zbudowałem swoje imperium na trzech zasadach.
Lojalność, dyskrecja i zaradność. Ludzie najbliżsi mi muszą uosabiać wszystkie trzy. Zamiast uciekać, naprawiłaś to, co zepsułaś. Metodycznie, cierpliwie.
Czy wiesz, jak rzadka to cecha? ”
Jego oczy wpatrywały się we mnie, jakbym była cennym, nieoczekiwanym odkryciem. „Na czym dokładnie polegałaby praca? ” – zapytałam ostrożnie.
„Zarządzanie moim harmonogramem, towarzyszenie mi na spotkaniach. Z czasem obowiązki się rozszerzą. Opieka nad twoją matką zostanie przeniesiona do prywatnej placówki. Najlepsi lekarze, eksperymentalne metody.
Nie będziemy oszczędzać na kosztach. ”
„Dlaczego ja? Na pewno znajdziesz bardziej wykwalifikowane osoby. ”
„Kwalifikacji można się nauczyć.
Charakteru nie. ”
Podszedł do mnie. Był blisko, zbyt blisko. „Jest jeszcze jedna rzecz, o której powinnaś wiedzieć.
To stanowisko wymaga absolutnej lojalności wobec mnie. Oznacza to, że twoje życie splata się z moim. W zamian zapewnię tobie i twojej matce całkowitą ochronę. ”
„A jeśli odmówię?
”
„Wrócisz do swoich poprzednich obowiązków. Bez kar, bez konsekwencji. Ale oferta wygasa dziś wieczorem. ”
Podeszłam do kominka, próbując zebrać myśli.
„Mogę zadać pytanie? Maria wspomniała o zaginionych dziewczynach. Co się z nimi stało? ”
Jego wyraz twarzy pociemniał.
„Maria powinna uważać na plotki. Jedna z moich poprzednich asystentek zdradziła moje zaufanie. Nie zniknęła. Została przeniesiona i hojnie wynagrodzona za milczenie.
”
Nie do końca mu wierzyłam, ale naciskanie dalej wydawało się nierozsądne. W głowie pojawiła się twarz mojej matki. Jej zmęczony uśmiech, determinacja, by nigdy nie być ciężarem. „Jeśli się zgodzę, chcę mieć na piśmie gwarancję opieki nad moją matką, ważną nawet po zakończeniu naszej umowy.
”
„Zgoda. Coś jeszcze? ”
„Chcę wiedzieć dlaczego. Prawdziwy powód.
”
Przez jego twarz przemknęło zaskoczenie. Podszedł do szachownicy przy oknie, podniósł białą królową. „Trzy noce temu sprzątałaś pokój monitoringu. Na jednym z ekranów zobaczyłaś mężczyznę podrzucającego coś do drinka kobiety.
Twój ochroniarz tego nie zauważył. Ale ty tak. ”
Przypomniałam sobie ziarnisty obraz. „Wskazałam to.
Potem wróciłam do pracy. ”
„Dzięki twojej interwencji zapobiegliśmy napaści. Potencjalny sprawca był powiązany z konkurencyjną organizacją. Masz dobre instynkty, Eleno.
Dostrzegasz rzeczy. Działasz, gdy trzeba, i pozostajesz niewidoczna, gdy to właściwe. To jest prawdziwy powód. ”
Serce waliło mi w piersi.
Wszystko krzyczało, że to niebezpieczne. A jednak pod strachem kryło się coś jeszcze. Możliwość zmiany, ucieczki od mojego życia pełnego zmartwień. „Tak” – usłyszałam własny głos.
„Przyjmuję twoją ofertę. ”
Uśmiechnął się powoli, z satysfakcją. „Witaj w nowym życiu, Eleno. ”
Kiedy moje palce spotkały się z jego, nie mogłam pozbyć się wrażenia, że właśnie zawarłam umowę z diabłem.
Transformacja była błyskawiczna. Moje rzeczy przeniesiono do przestronnego apartamentu we wschodnim skrzydle. Moja matka trafiła do prywatnej placówki przed południem. Kiedy wieczorem zadzwoniłam, promieniała energią, której nie widziałam od lat.
„Lekarze tutaj są niesamici, kochanie. Jak w pięciogwiazdkowym hotelu. Elena, jak możemy sobie na to pozwolić? ”
„Dostałam awans.
Pan Castiano potrzebował osobistej asystentki. ”
„Jakim człowiekiem jest ten pan? Słyszałam plotki o rodzinie Castiano. ”
„To tylko biznesmen, mamo.
Plotki są przesadzone. ”
Skłamałam bez wahania. To przyszło mi zbyt łatwo. Tego wieczoru pani Harding przyniosła mi czarną sukienkę i szpilki w idealnym rozmiarze.
Skąd znał mój rozmiar? Vincent czekał w gabinecie. Gdy weszłam, jego wzrok przesunął się po mnie z nieukrywanym uznaniem. „Znacznie lepiej.
Dziś wieczorem mamy kolację z partnerem z Miami. Chcę, żebyś obserwowała wszystko. Z kim rozmawia, jakich słów używa, jakie ma maniery. ”
„Chce pan, żebym szpiegowała gościa?
”
„Chcę, żebyś wykonywała swoją pracę. Obserwacja jest jej częścią. ”
W eleganckiej restauracji, do której zawiózł nas czarny Bentley, czekał srebrnowłosy Antonio. Powitał Wincenta z przesadną serdecznością.
Podczas posiłku rozmowa toczyła się o interesach, ale wyczuwałam napięcie. Prawa ręka Antonio drżała, gdy padały pewne nazwiska. Pił zbyt dużo. Kiedy wyszedł odebrać telefon, Wincent zapytał mnie, co zauważyłam.
„Jest zdenerwowany. Prawa ręka mu drży. Za dużo pije. I nie szanuje pana tak, jak udaje.
”
W oczach Wincenta pojawił się błysk aprobaty. „Bardzo spostrzegawcze. ”
W samochodzie po kolacji zapytałam, co Wincent odebrał Antonio. „Jego przyszłość” – odpowiedział tajemniczo.
Tygodnie mijały. Uczyłam się rytmu jego świata. Kawę robiłam metodą francuskiej prasy, mieląc ziarna dokładnie trzydzieści sekund przed zaparzeniem. Towarzyszyłam mu na spotkaniach z partnerami, politykami, prawnikami.
Zauważył, że nie śpię wystarczająco dużo. Kazał mi odpocząć przed galą charytatywną. Na galę wybrał dla mnie czarną suknię z jedwabiu i koronki. Do niej dołączył diamentowy naszyjnik, który musiał być wart fortunę.
„Traktuj to jako narzędzia pracy. Reprezentujesz mnie. ”
W muzeum, wśród polityków i celebrytów, ręka Wincenta nie opuszczała moich pleców. Kobiety obserwowały mnie z ledwo skrywaną wrogością.
„Vincent nie zatrudnia zwykłych asystentek” – syknęła blondynka w czerwonej sukni. Wtedy w sali zapadła cisza. Weszła kobieta o porcelanowej cerze i włosach czarnych jak smoła, w szkarłatnej sukni. „Sofia Russo” – wyszeptała blondynka.
„Była dziewczyna Vincenta. ”
Obserwowałam, jak ich spojrzenia się spotykają. Historia zapisana w sztywnym napięciu jego ramion. Sofia podeszła, a jej wzrok prześlizgnął się po mnie, oceniając i odrzucając.
„Nie przedstawisz mi swojej najnowszej zdobyczy? ”
„Elena Reyes, moja osobista asystentka. ”
„Jakie to dyplomatyczne. ” Jej uścisk dłoni był boleśnie mocny.
Potem pochyliła się do Wincenta. „Musimy porozmawiać. Na osobności. Oni wiedzą o Miami.
O wszystkim. ”
Wrócili do domu. „Eleno, daj nam chwilę. ”
Obserwowałam ich z daleka, czując coś, co niebezpiecznie przypominało zazdrość.
Kiedy Sofia odchodziła, posłała mi triumfalny uśmiech. W samochodzie Wincent milczał. Zamiast wrócić do posiadłości, pojechaliśmy na prywatne lotnisko, gdzie czekał odrzutowiec. „Do Miami” – powiedział krótko.
W samolocie, gdy w końcu zapytałam, co się dzieje, odpowiedział: „Mam problem z inwestycją w Miami. Sofia przekazała mi informacje. ”
„Po co mnie zabrałeś? ”
„Bo nie ufam twojej lojalności, gdy jesteś zostawiona sama z Sofią w pobliżu.
”
To zabolało. „Zrobiłam wszystko, o co prosiłeś. ”
„Tak, ze względu na matkę. Prawdziwa lojalność nie rodzi się z konieczności.
To wybór, którego jeszcze nie dokonałaś. ”
Następnego ranka dopłynęliśmy do gigantycznego jachtu „Vendetta”. Na spotkaniu czekali Don Salvatore, jego wnuk Marco oraz Antonio z kolacji. Rozmowa toczyła się w zawoalowanych słowach o dostawach, trasach, nalotach federalnych, ale zrozumiałam wystarczająco dużo.
„Mamy informatora” – powiedział Antonio drżącym głosem. „Ktoś wysoko w twojej organizacji. ”
Marco przesunął po stole kopertę. Wincent wyjął zdjęcia.
Przedstawiały jego szefa ochrony Dominika podczas spotkania z agentami federalnymi. Człowiek, który pracował dla niego piętnaście lat. Zdrajca. „Trzy dostawy przejęte.
Pięć milionów dolarów strat” – syknął Marco. „Zacznij od Dominika. Daj przykład. Jeśli odmówisz, nasze rodziny pójdą własnymi drogami.
”
Wincent wstał, by wykonać telefony. Gdy zostaliśmy sami, zapytał mnie: „Co byś zrobiła, gdyby ktoś, komu całkowicie ufasz, zdradził cię? ”
„Nie wiem. Nigdy nie byłam w takiej sytuacji.
”
„Zdradziłaś swoje zasady w momencie, gdy przyjęłaś moją ofertę. Widziałaś, kim jestem, a wybrałaś dobro matki. ”
Miał rację. Sprzedałam część siebie za opiekę nad nią.
Czy różniłam się od Dominika? „Różnica polega na tym” – powiedział Vincent, jakby czytał mi w myślach – „że nigdy nie udawałaś kogoś, kim nie jesteś. Dominik patrzył mi w oczy przez piętnaście lat, planując moje zniszczenie. ”
„Musisz coś dla mnie zrobić” – powiedział, gładząc kosmyk moich włosów.
„Wróć do posiadłości. Nie powinnaś być świadkiem tego, co się wydarzy. ”
„Nie” – zaprotestowałam, zaskakując samą siebie. „Jeśli mnie odeślesz, wszyscy uznają to za słabość.
Pomyślą, że mi nie ufasz. ”
W jego oczach coś błysnęło. „To niebezpieczne. Kiedy przekroczysz tę granicę, nie ma odwrotu.
”
„Przekroczyłam ją, kiedy zgodziłam się na twoją ofertę. ”
Przez długą chwilę przyglądał mi się. „Zostaniesz przy mnie. Będziesz robić dokładnie to, co mówię.
”
Zdrada została stłumiona w ciągu czterdziestu ośmiu godzin. Dominik i jego wspólnicy zniknęli bez śladu. Nie widziałam żadnej przemocy, ale widziałam jej skutki w ponurej satysfakcji na twarzy Wincenta. Podczas ostatniego spotkania na jachcie Don Salvatore skinął głową.
„Zająłeś się tym w zdecydowany sposób. ”
„Jest jeszcze jedna kwestia” – kontynuował starzec, przenosząc na mnie bystre spojrzenie. „Relacje między naszymi rodzinami zawsze były wzmacniane przez trwalsze więzi. Małżeństwo.
”
Zamarłam. „Sofia była błędem” – powiedział Vincent beznamiętnie. „Być może błędem było wybranie kobiety, która była rozdarta między lojalnościami. Ta jest inna.
Widzę to po tym, jak na ciebie patrzy. ” Don Salvatore zwrócił się do mnie. „Czy oficjalnie staniesz u boku Wincenta jako jego żona? ”
„Moja relacja z Wincentem jest sprawą między nami, a nie kartą przetargową” – powiedziałam spokojnie.
Marco sapnął z oburzenia, ale Don Salvatore uciszył go gestem, a jego twarz wykrzywiła się w czymś na kształt uśmiechu. „Ma charakter. Jak ogień w żyłach. Witaj w rodzinie, dziecko.
Niezależnie od tego, czy nosisz już pierścień, czy nie. ”
Trzy miesiące później stałam na balkonie, patrząc na zachód słońca nad posiadłością. Moja matka była zdrowa, regularnie nas odwiedzała. Wrosłam w rolę partnerki Wincenta, ucząc się zawiłości jego interesów, ignorując mroczne aspekty imperium.
Wincent też się zmienił. Albo po prostu ujawnił mi więcej siebie. Ze mną, na osobności, potrafił być czuły. Poczułam jego obecność, zanim go usłyszałam.
Objął mnie ramionami od tyłu. „O czym myślisz? ”
„O pierwszej nocy, kiedy wezwałeś mnie do biura. Jak bardzo byłam przerażona.
”
„A teraz? ”
„Kompletna” – powiedziałam w końcu. „Na dobre i na złe, życie z tobą dopełnia mnie. ”
Obrócił mnie w ramionach.
„Żałujesz? ”
Pomyślałam o zmęczonej, niewidzialnej dziewczynie, którą byłam. O mojej matce, zdrowej i uśmiechniętej. O tym, czego byłam świadkiem w Miami.
„Nie żałuję, że wybrałam ciebie. ”
Jego uśmiech, rzadki i szczery, zmienił mu twarz. Wyjął z kieszeni aksamitne pudełeczko. „Don Salvatore naciskał od miesięcy.
Ale chciałem, żeby to była nasza decyzja. Nie interes. Wyjdź za mnie, Eleno. Nie dlatego, że stary tego wymaga.
Dlatego, że stałaś się dla mnie niezbędna. ”
Spojrzałam na pierścionek, potem na niego. Niebezpieczny, bezwzględny, a jednak zdolny do takiej czułości. Mężczyzna, który zmienił wszystko.
„Tak” – wyszeptałam. „Tak, wyjdę za ciebie. ”
Gdy jego usta spotkały się z moimi, wiedziałam, że kamery bezpieczeństwa nadal nas obserwują. Ale tym razem mnie to nie obchodziło.
Byłam dokładnie tam, gdzie chciałam być. W ramionach człowieka, który dostrzegł we mnie coś, czego ja sama nie potrafiłam zobaczyć.
