STR Germany

Es begann an einem grauen Novemberabend in München. Ich saß allein in unserem großen Haus in Bogenhausen und dachte an Margarete, meine verstorbene Frau. Seit ihrem Tod vor drei Jahren war ich hier allein. Meine Tochter Sabrina besuchte mich nur selten. Sie war zu beschäftigt mit ihrem Leben, ihrer Karriere, ihrem amerikanischen Freund Markus. Kennst … Read more

Dzwonek telefonu wyrwał mnie ze snu o trzeciej nad ranem. Po drugiej stronie słuchawki usłyszałam łkanie mojego wnuczka Darka. Słowa, które wypowiedział, sprawiły, że krew w moich żyłach zamarła. „Babciu, jestem na komisariacie. Wszystko przez Anię. Jak mogła mi to zrobić? ” Zacisnęłam dłoń na słuchawce. Wiedziałam, co muszę zrobić. Moja wnuczka Emilia potrzebowała pomocy, … Read more

Ich bin Monika, 33, und ich arbeite für eine Immobilienentwicklungsfirma, wo ich eine ziemlich hohe Position habe. Jahre habe ich gebraucht, um dahin zu kommen, und ich bin stolz auf das, was ich erreicht habe. Letztes Jahr habe ich endlich mein eigenes Haus gekauft. Ich liebe dieses Haus. Drei Schlafzimmer, zwei Bäder, eine riesige Küche … Read more

Zapamiętałam te słowa, bo brzmiały jak coś, co pisze się do sąsiadki, a nie do matki. „Mamo, pożyczy mama 300 zł do pierwszego? ” – tak zaczynał się każdy miesiąc, odkąd syn założył rodzinę. Uśmiechałam się do sprzedawczyni i prosiłam o papier w kolorze kremowym, bo nie znosi błyszczącego. Nikt do mnie nie zadzwonił, nikt … Read more

Przyjechałem do Wrocławia prosto z winnicy. Nie zdążyłem się przebrać, a nawet nie zamierzałem tego robić. Miałem na sobie starą oliwkową kurtkę i ciężkie buty oblepione zaschniętą ziemią. Pachniałem drewnem i młodym winem. Chciałem sprawdzić, czy Wiktoria potrafi okazać szacunek człowiekowi, po którym nie widać pieniędzy. Restauracja była elegancka, z kryształowymi lampami i kelnerami poruszającymi … Read more

Es war ein grauer Montagmorgen in der bayerischen Röhkaserne, als Oberfeldwebel Hanna Brecht zum Morgenappell antrat. Nebel kroch über das Übungsgelände, und zwischen den Uniformierten bewegte sie sich fast lautlos – der Blick gesenkt, die Bewegungen präzise, aber mechanisch, wie jemand, der längst keine Erwartungen mehr an Fairness hatte. „Ist das nicht die, die in … Read more

Proszę przyjść sama do mojego studia jutro o 14:00. Siedziałam w salonie, a w słuchawce głos pani Zofii, mojej teściowej, brzmiał tak, jakby już dawno wiedziała, że to nastąpi. Serce zabiło mi mocniej, ale nie chciałam dać po sobie poznać. — A dlaczego mam przyjść sama? — zapytałam. — Bo to sprawa między nami — … Read more

Der Richterhammer schlug in den Raum, hart und trocken, wie ein Stein in einem leeren Brunnen. Alois Gruber, 78 Jahre alt, stand vor der Richterbank und hob kaum den Blick. Die orangefarbene Uniform war ihm zu groß, die Handschellen zu schwer für seine alten Hände. Er hatte die Hände gefaltet, die Knöchel geschwollen von Jahrzehnten … Read more

Ich saß in meinem Lieblingssessel und blätterte durch die Fotos meines 80. Geburtstags, als das Telefon klingelte. Draußen prasselte der Hamburger Herbstregen gegen die Fenster, und die Tropfen liefen wie Tränen an der Scheibe herunter. Die Feier war traurig gewesen – nur Petra und Thomas waren gekommen, hatten eine gekaufte Torte mitgebracht und waren nach … Read more

Zehn Minuten bevor ich meinen Toast beim Abschlussessen halten sollte, rollte ein Kellner eine zweite Torte in den Raum. Ich stand da, die Redekarte in der einen Hand, meine Abschlussmappe in der anderen. Vier Jahre hatte ich geschuftet: zwei Jobs, nebenbei studiert, mich für ein Stipendium beworben, von dem ich dachte, ich hätte es längst … Read more