STR Germany

Brzęk tłuczonego szkła i tania muzyka zagłuszały w knajpie każdy krzyk, ale tego wieczoru zapadła tam martwa cisza. Miejscowy boss, Szczepan, postanowił popisać się przed gawiedzią i wylał kufel piwa prosto na głowę siedzącego przy stoliku owczarka. Czekał na widowisko – myślał, że milczący właściciel psa, obcy człowiek o lodowatym spojrzeniu, straci panowanie nad sobą … Read more

La question semblait simple à formuler, et pourtant, après quatre ans d’existence, personne ne me l’avait encore posée dans les commentaires : qu’est-ce que la guerre, vraiment ? Sur cette chaîne, nous parlons d’histoire militaire, d’événements, de concepts employés par des armées et des nations pour mieux faire la guerre. Mais nous avons toujours évité … Read more

Synowa weszła do salonu z uśmiechem, który nie sięgał jej oczu, i położyła przede mną dokument. „Zmień testament, Haraldzie” – powiedziała spokojnie, jakby wydawała polecenie służbie. „Albo pożałujesz”. Tego wieczoru przeszedłem obok jej otwartego laptopa, na którym świeciła wiadomość do biura nieruchomości. Zanim zdążyłem się pozbierać, trzymałem w ręku wydruk z planem szybkiej sprzedaży mojego … Read more

J’ai appris à mes dépens que le silence peut passer pour de la faiblesse. Pendant des années, j’ai laissé ma famille parler à ma place, ces mêmes personnes que j’aurais autrefois tout fait pour protéger. Mon frère Nicolas aimait rappeler à tout le monde que mon apogée était loin derrière moi. Il le disait avec … Read more

Le verre de Celine a touché la table. Les mains de sa fille se sont décroisées. J’ai senti la montre de Wendell contre mon poignet, fraîche, stable, présente, et je n’ai pas bougé. Je n’ai pas retiré ma main. Je l’ai gardée tendue une inspiration complète de plus avant de la baisser moi-même. Puis Arlon … Read more

« Quelqu’un du traiteur serait-il passé par là ? » Ce fut la première phrase que prononça le beau-père de ma sœur en me voyant. Pas un bonjour, pas une bienvenue. Juste une pique lancée assez fort pour que les invités autour de nous rient poliment en faisant semblant de n’avoir rien entendu. Je me … Read more

Trzech opryszków z portowej grupy otoczyło kobietę na wózku inwalidzkim. Śmiali się, kopali koła, nie zwracając uwagi na pełną tawernę dokerów, którzy tchórzliwie wbili wzrok w kufle. W Gdyni roku 98 ująć się za słabszym oznaczało podpisać na siebie wyrok. Byłem po uszy w długach wobec ich szefa, nie miałem nic do stracenia. Wstałem, myślałem, … Read more

Czwartego września 1939 roku, dzień po tym, jak hitlerowcy zajęli Częstochowę bez jednego wystrzału, w mieście rozległy się strzały. Najpierw na dziedzińcu szkoły przemysłowej, potem na ulicy Strażackiej, gdzie niemieccy żołnierze prowadzili kilkuset zatrzymanych cywilów. Zapanowała panika. Kule świstały ze wszystkich stron, a nikt nie wiedział, kto strzela. Młodzi, niedoświadczeni rekruci niemieckiego 97. pułku piechoty … Read more

Pół roku temu szorowałam kafelki w łazience biurowca o północy, w siódmym miesiącu ciąży. Powtarzałam sobie, że to tymczasowe, że Dawid, mój mąż od dwóch lat, ogarnia sytuację. Och, ogarniał. Ale zacznę od początku. Wychowywał mnie dziadek Henryk Morawski po tym, jak moi rodzice zginęli w wypadku, gdy miałam jedenaście lat. Reprezentował stary wrocławski pieniądz, … Read more

Sie reichten mir die Bibel meiner Frau zurück und sagten: „Behalte sie als Erinnerung. “ Was sie nicht wussten: Zwischen den vergilbten Seiten lag die ganze Wahrheit über meine Tochter versteckt. Ich bin Friedrich Weißmann, 78 Jahre alt, und lebe seit dem Tod meiner geliebten Margarete allein in unserem Haus in München. Achtzehn Monate sind … Read more